برای قلب بیتابم

گاهی اوقات دلم میخواهد درگوشه ای بنشینم...آرام و بیصدا...آنقدر بنشینم و باخودم خلوت کنم تا همچون کرم ابریشم دورم پیله بافته شود...دلم میخواهد چشمهایم را برهم بگذارم و وقتی باز میکنم پروانه باشم...پروانه ای که میتواند پرواز کند...میتواند شهد شیرین گلهای زندگی را بچشد...

خوشبحال کرم های ابریشم که میتوانند پروانه شوند...خوشبحالشان...

خلوت انس...