برگی که از گذشته جا مانده

این متن رو چند هفته پیش تو بخش یادداشتهای گوشیم نوشتم...دلم خواست اینجا هم بیارمش..

مثل همیشه درد دلم هست با خدا:

خدایا به داده و نداده ات شکر...چه بسیار زمانها که خواستم و ندادی و چه چیزها که خواستم و دادی...ایمان دارم که رحیمی و مهربان...هرآنچه با تدبیر تو باشد دربرابرش سر تعظیم فرود میآورم و میگویم سپاس...چه درد دهی چه درمان...گاهی صبر کردم و انتظار کشیدم تا روز موعود رویاهایم فرا برسد و گاهی هرچه انتظار کشیدم حکمتت شامل حالم نشد...چه کنم که جاره نیست...من بنده ام و تو خالق...چاره ای نیست جز صبر و تسلیم بودن در برابر حکمتت ......اما ایمان دارم که مهربانی .. در این زندگی خاکی و دنیای وانفسا تورا نداشتم به کجا پناه میبردم

خلوت انس...