دلنوشته ای برای فرزندم (8)

دخترکم هنوز کوچکترین جرقه ها هم برای بودنت زده نشده است...اما من به تو فکر میکنم...به تمام روزهایی که باتوخواهم داشت...پر از هیجانم...پر از حس خواستنت...باخودم مرور میکنم که چه چیزهایی را باید یادت بدهم ...چه داستانها که برایت بگویم...چه جاهایی ک6 باید باهم برویم....دخترنازنینم به تمام لحظه های بودنت می اندیشم به زمانی که یک نطفه 1سانتی متری هستی تا زمانی که از سنگینی وزنت نتوانم راه بروم....
آه که چقدر اندیشیدن به تو شیرین است...میخواهم هرچه زودتر تورا داشته باشم...دنیا با تو هیجان انگیزتر است...بیا و خانه دلم را نورانی کن